To historia tego, jak przeanalizowaliśmy 343 764 ankiety pacjentów z czterech regionów Europy i siedmiu specjalizacji klinicznych oraz porównaliśmy wyniki z opublikowanymi danymi branżowymi.
Jedno odkrycie nadaje ramy wszystkim pozostałym: prywatne kliniki prowadzące uporządkowane programy zbierania opinii pacjentów osiągają wyniki NPS wyższe o 20–27 punktów od opublikowanych średnich branżowych.
Ten raport wyjaśnia, dlaczego — i co odróżnia kliniki, które robią to dobrze, od tych, które po cichu tracą potencjalną wartość.
Dlaczego przeprowadziliśmy to badanie
Po latach przetwarzania setek tysięcy odpowiedzi pacjentów zauważyliśmy pewną prawidłowość. Każda klinika chciała tego samego, a żadna tego nie miała — kontekstu do rzetelnego benchmarkingu.
Grupa stomatologiczna z wynikiem NPS 82 nie wie, czy to wynik znakomity, czy przeciętny, dopóki nie zobaczy, jak radzą sobie inne grupy stomatologiczne. Dlatego stworzyliśmy benchmark, który odpowiada dokładnie na to pytanie.
„Trafiły do nas setki tysięcy pacjentów, a każda przetworzona odpowiedź sprawiała, że nasze ankiety, wiadomości i systemy były odrobinę trafniejsze. Stworzyliśmy te benchmarki, aby każda klinika — niezależnie od swojej specjalizacji — mogła dokładnie zobaczyć, jak wypada na tle podobnych placówek. Wszystko zweryfikowane na dużej losowej próbie, bez ujawniania danych ani jednego pacjenta.” — Nikola Komes, założyciel i CEO InsiderCX
Czego się dowiedzieliśmy?
Wyróżniło się pięć odkryć. Każde z osobna jest interesujące, ale razem opowiadają jedną historię — wynik doświadczenia pacjenta nigdy nie jest tylko liczbą, a kliniki, które wysuwają się na prowadzenie, to te, które rozumieją, co się pod nim kryje.
Odkrycie 1: Prywatne kliniki wyprzedzają świat
Globalny wynik NPS w naszym zbiorze danych wyniósł 79,6. Dla porównania: opublikowane benchmarki z 2025 roku wskazują, że średni wynik NPS w opiece zdrowotnej mieści się w przedziale od +53 do +58, a powszechnie cytowany próg „światowej klasy” to +70.
Ta przewaga utrzymuje się we wszystkich obszarach. Na szczycie rankingu są kliniki leczenia niepłodności, a nawet specjalizacja z najniższym wynikiem — ortopedia i chirurgia, gdzie dłuższe pobyty i trudniejsza rekonwalescencja strukturalnie obniżają oceny — nadal wypada powyżej średniej branżowej.

Pełny raport zawiera bardziej szczegółowe zestawienie według specjalizacji i regionów.
To dobra wiadomość. Rodzi jednak niewygodne pytanie: jeśli tak wysokie wyniki są normą, gdzie kryje się ryzyko? Okazuje się, że w samym wyniku.
Odkrycie 2: Twoi „zadowoleni” pacjenci to ci, którzy po cichu odchodzą
To odkrycie jest dla nas najważniejsze.
Wszyscy obserwują swoich krytyków — osoby oceniające na 0–6, które głośno narzekają. Prawie nikt nie przygląda się pasywnym, czyli osobom oceniającym na 7–8, które formuła NPS całkowicie pomija, zakładając, że są „wystarczająco zadowolone”.
Nie są. Gdy przeczytaliśmy, co pasywni faktycznie napisali w komentarzach, okazało się, że 37,8% zostawiło negatywne lub mieszane opinie — ponad pięć razy częściej niż promotorzy. Wystarczy spojrzeć głębiej: mniej niż jeden na ośmiu pasywnych pacjentów jest naprawdę zadowolony. Nie będą narzekać, nie zostawią złej opinii i nie uruchomią żadnego alertu. Po prostu nie wrócą.
Stworzyliśmy miarę, która pozwala śledzić ten martwy punkt — nazywamy ją Wskaźnikiem ryzyka pasywnych (Passive Risk Index) — i jest to jedno z najbardziej praktycznych odkryć w pełnym raporcie.

Odkrycie 3: Młodsi pacjenci wcale nie są bardziej wymagający
Gdy część pacjentów po cichu się zniechęca, pierwszym odruchem jest obwinianie grupy — młodsi pacjenci są trudniejsi, to pokolenie za dużo oczekuje i tak dalej. Dane obalają tę wymówkę. Między pokoleniem Z a baby boomers jest zaledwie około trzech punktów NPS różnicy. To szum, a nie sygnał.

Jest jednak pewna prawdziwa osobliwość — paradoks zaangażowania. Starsi pacjenci wypełniają ankiety znacznie częściej niż młodsi, ale oceniają też nieco bardziej krytycznie. Klinika ze starszą bazą pacjentów powinna więc spodziewać się nieco niższego wyniku głównego, wyłącznie dlatego, kto znajduje czas na odpowiedź. To kontekst, który warto znać, a nie problem do naprawienia.
W skrócie: jeśli demografia ledwo wpływa na wynik, to wynik w dużej mierze odzwierciedla program — czyli to, na co masz realny wpływ. I właśnie tu otwiera się szansa.
Odkrycie 4: Małe zmiany, duże efekty
Najbardziej zachęcająca część raportu to pokazanie, jak małe zmiany w procesach jakości i zbierania opinii mogą przynieść duże korzyści.
Samo przejście ze stałej godziny wysyłki ankiety na godzinę optymalizowaną algorytmicznie zwiększyło odsetek odpowiedzi na ankiety o 14% — bez żadnych kosztów i bez zmiany treści wiadomości. Włączenie automatycznych przypomnień dodało kolejne +5,9 punktu procentowego.
Okazało się też, że sformułowanie zaproszenia ma większe znaczenie, niż ktokolwiek się spodziewał — wpływa nie tylko na to, ilu pacjentów odpowiada, ale także na oceny, jakie wystawiają.
Te dwie niewielkie zmiany zwiększają liczbę odpowiedzi i ujawniają więcej cichego niezadowolenia z Odkrycia 2 — gdy jeszcze jest czas, by zareagować. W pełnym raporcie znajdziesz jasną kolejność priorytetów oraz dokładną treść zwycięskiej wiadomości.
Krótko mówiąc: to, jak pytasz i kiedy wysyłasz ankietę, może istotnie zmienić to, co usłyszysz.
Odkrycie 5: Opinie to silnik reputacji
Gdy dopracujesz to wszystko, efekt nie zostaje wewnątrz kliniki. Wśród klinik, dla których mamy dopasowane dane z ankiet i Google, te zbierające najwięcej opinii zgromadziły też najwięcej publicznych recenzji — i to z dużą przewagą.
Kliniki z ponad 3000 odpowiedzi w ankietach zdobywały średnio ponad ośmiokrotnie więcej nowych recenzji w Google niż te z mniej niż 500.
Mechanizm jest dość prosty: zadowoleni pacjenci, którzy właśnie wypełnili ankietę, są też silnie zmotywowani, by podzielić się swoim doświadczeniem publicznie. Odpowiednio skonfigurowany system zbierania opinii pacjentów działa jednocześnie jak silnik reputacji.
Wspólny mianownik
Razem te pięć odkryć tworzy raczej pętlę niż listę: prywatne kliniki zaczynają z przewagą, dobry wynik ukrywa realne ryzyko, to ryzyko dotyczy programu, a nie pacjentów, program jest tani w ulepszaniu, a jego poprawa przynosi korzyści daleko poza samą ankietą.
Kliniki, które odskakują od reszty, nie mają najlepszych pacjentów — traktują opinie jako system, a nie tablicę wyników.
Skąd wiemy, że te liczby są prawdziwe?
Duże, chwytliwe liczby łatwo wyprodukować i łatwo się w nich pomylić. Większość pracy nad tym raportem poszła w to, by się nie pomylić. Oto kilka przykładów zza kulis:
Nie zawyżaliśmy odsetka odpowiedzi. Niektórzy pacjenci otwierają ankietę, ale jej nie wysyłają — często dlatego, że odrzucili pytanie o zgodę na przetwarzanie danych, co jest w pełni uprawnionym wyborem. Wrzucenie „nie odpowiedział” i „nie wyraził zgody” do jednego worka zniekształciłoby zarówno odsetek odpowiedzi, jak i wynik NPS. Dlatego odnotowujemy te wizyty, ale nie uwzględniamy ich w metrykach.
Błąd strefy czasowej omal nie zepsuł naszych rekomendacji czasu wysyłki. Nasza analiza „najlepszej pory dnia na wysłanie ankiety” ma sens tylko wtedy, gdy zegar jest poprawny — a niewiele brakowało, by nie był. Znaczniki czasu z naszych rynków były zapisane w czasie lokalnym, ale oznaczone jako UTC, a poszczególne regiony inaczej traktują strefy czasowe i czas letni. Bez korekty nasze rekomendacje czasu wysyłki byłyby przesunięte o jedną do dwóch godzin.
Odmówiliśmy wyciągania wniosków z małych prób. Specjalizacja z 40 odpowiedziami może dać zupełnie przypadkowy NPS, który nic nie znaczy. Dlatego uważnie przeanalizowaliśmy wszystkie początkowe dane w każdym segmencie raportu oraz ich margines błędu — zależnie od liczby odpowiedzi, na których się opierają. Jeśli liczba nie jest solidna, mówimy o tym wprost albo w ogóle jej nie używamy.
Modelowaliśmy błąd odpowiedzi, a nie tylko go obserwowaliśmy. To, kto odpowiada na ankietę pacjenta, nie jest idealnym odbiciem tego, kto przyszedł do placówki. Zamiast oceniać surowe odsetki odpowiedzi na oko, zbudowaliśmy model przewidujący, jak prawdopodobne jest, że pacjent odpowie, uwzględniając jednocześnie kanał, kraj, specjalizację, porę dnia i dzień tygodnia. Dzięki temu możemy wskazać grupy, które systematycznie odpowiadają częściej lub rzadziej, nawet po uwzględnieniu wszystkich pozostałych czynników — i wiemy dokładnie, w którą stronę dane się przechylają.
Byliśmy wyjątkowo ostrożni przy łączeniu nieuporządkowanych rekordów z realnego świata. Powiązanie wyniku NPS każdej kliniki z jej recenzjami w Google wymagało dopasowania lokalizacji z dwóch zupełnie odrębnych źródeł danych, w których ta sama klinika może występować pod nieco inną nazwą. Prawidłowa normalizacja to mało efektowna praca, ale tylko dzięki niej można ufać odkryciu, że „opinie napędzają recenzje”.
Nic z tego nie jest tą ekscytującą częścią raportu. Ale to właśnie dlatego tym ekscytującym częściom można ufać!
Co zawiera pełny raport
Pełny Raport Benchmarkowy 2025 wykracza daleko poza powyższe najważniejsze wnioski. Odpowiada na pytania takie jak:
- Jak wynik NPS mojej specjalizacji wypada na tle bezpośrednich konkurentów — a nie opieki zdrowotnej ogółem?
- Jakie sformułowanie wiadomości z ankietą daje najwięcej odpowiedzi i najlepsze oceny?
- Jaka jest pojedyncza zmiana w moim programie zbierania opinii, która da najwyższy zwrot?
- Jaka część opinii moich pacjentów jest negatywna, nawet gdy wyniki wyglądają dobrze?
- Ile publicznej reputacji faktycznie generuje mój program zbierania opinii — i jak to porównać z benchmarkiem?
I wiele więcej.
👉 Pobierz pełny Raport Benchmarkowy 2025


